Początki wspólnej modlitwy ekumenicznej podzielonego Kościoła Chrystusowego o jego jedność sięgają XVIII wieku. Około 1740 r. w Szkocji ludzie zaangażowani w ruchy charyzmatyczne i odnowę Kościoła inicjują modlitwy za inne Kościoły i z innymi Kościołami. Modlitwy te przybierają na sile i znaczeniu od chwili, gdy dołącza się do nich najliczniejsze wyznanie chrześcijańskie na świecie – Kościół Rzymskokatolicki. Przełom w relacjach tego Kościoła do pozostałych wyznań następuje w 1964 r., gdy zostaje opublikowany „Dekret o ekumenizmie” II Soboru Watykańskiego. Podkreśla się tam, że modlitwa jest duszą ruchu ekumenicznego i w ten sposób zachęca do obchodzenia Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan wspólnie z „braćmi odłączonymi”.

Materiały na tegoroczny Tydzień Modlitw zostały opracowane przez chrześcijan z Indonezji. Teksty przez nich przygotowane zostały ostatecznie opracowane i zatwierdzone przez członków Międzynarodowego Komitetu mianowanego przez Komisję Wiary i Ustroju Światowej Rady Kościołów i Papieską Radę ds. Popierania Jedności Chrześcijan. Po raz dwudziesty drugi polską wersję materiałów przygotował ekumeniczny zespół redakcyjny, powołany przez Komisję ds. Dialogu między Polską Radą Ekumeniczną a Konferencją Episkopatu Polski. Komisji współprzewodniczą: bp Jerzy Samiec (Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP) i bp Krzysztof Nitkiewicz (Kościół Rzymskokatolicki). Do zespołu należą obecnie: bp dr Edward Puślicki – Honorowy Zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w RP, dr hab. Kalina Wojciechowska – Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP, ks. dr Doroteusz Sawicki – Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, ks. inf. Andrzej Gontarek – Kościół Polskokatolicki w RP, ks. dr hab. Sławomir Pawłowski SAC – Kościół Rzymskokatolicki. Tegorocznym hasłem Tygodnia Modlitw są słowa z Księgi Powtórzonego Prawa (16,19-20): „Nie będziesz naginał prawa, nie będziesz stronniczy i nie będziesz brał łapówki, gdyż łapówka zaślepia oczy mądrych i wykrzywia słowa sprawiedliwych. Usilnie dąż do sprawiedliwości, abyś zachował życie i posiadł ziemię, którą PAN, twój Bóg, daje tobie.”

Już od 16. lat parafia nasza stara się realizować wolę Chrystusa wyrażoną w Wieczerniku w słowach modlitwy za przyszły Kościół: „Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17.20-22), organizując w Łękach Dukielskich w czasie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, nabożeństwa ekumeniczne. Przez dziewięć lat, od 2003 r., odbywały się one na przemian, w naszej parafii i parafii rzymskokatolickiej, a od roku 2013, wyłącznie u nas. W tym roku, tzn. w 2019 r., na moją prośbę, nabożeństwo zorganizował w swojej parafii w Desznicy ks. prob. Józef Obłój. Chciałbym, aby te nabożeństwa odtąd mogły się odbywać we wszystkich wspólnotach religijnych, z których do mnie przyjeżdżali duchowni i świeccy. Czas najwyższy, aby ekumenizm mógł się rozwijać i poza naszą parafią, która przed laty go rozpoczęła. I w ten oto sposób nabożeństwo tegorocznego Tygodnia odbyło się w Desznicy.

W dniu 16 czerwca 2018 r. (sobota) odbył się VI Rajd Rowerowy „OIKOUMENE” do Desznicy. Rajdy te mogę od kilku lat organizować współpracując z Gminą Dukla, która co roku ogłasza otwarty konkurs ofert na realizację zadania publicznego. W tym  roku realizacją tego zadania przeze mnie było zorganizowanie Rajdu Rowerowego „OIKOUMENE” szlakiem sanktuariów w Beskidzie Niskim. W związku z tym niezwykłym wydarzeniem, jakim w 2018 r. było 100-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę oraz 250. rocznica Konfederacji Barskiej, zadanie to zostało rozszerzone o wątki patriotyczne i dlatego jadąc trasą sanktuariów Beskidu Niskiego odwiedziliśmy również trzy cmentarze wojenne z czasów I wojny światowej i cmentarz w Nowym Żmigrodzie, gdzie są pochowani konfederaci barscy.

REGULAMIN

VI Rajdu Rowerowego „OIKOUMENE”

Rajd rozpoczął się tradycyjnie w Parafii Polskokatolickiej pw. Dobrego Pasterza w Łękach Dukielskich od błogosławieństwa udzielonego w świątyni uczestnikom rajdu przez ks. prob. Romana Jagiełło, również uczestnika rajdu.

Wiadomość telefoniczna, którą otrzymałem w sobotę 6 października 2018 r. ok. godz. 7.00 rano od sołtysa Łęk Dukielskich Tomasza Węgrzyna, zszokowała mnie, odbierając na chwilę głos. W nocy zginął w tragicznym wypadku samochodowym Maciej Kurowski (lat 45), który razem z przyjaciółmi z Nowego Stylu wybierał się na wycieczkę w Bieszczady. Nasz Maciek…

Jego wycieczka nie doszła do skutku i zakończyła się śmiercią w samochodzie w Rogach. Pogrzeb w dniu 10 października przerodził się w wielką manifestację wiary w Boga, a zarazem hołdu dla zmarłego. W historii nie tylko naszej parafii, ale i podobno w historii Łęk Dukielskich nie zdarzyło się, aby takie tłumy uczestniczyły w jakimkolwiek pogrzebie. Przybyli na pogrzeb stali nawet 50 metrów od świątyni, niemogącej pomieścić wszystkich, którzy pragnęli pożegnać zmarłego. Przyniesiono przeszło 30 wieńców i zamówiono 50 mszy św. za zmarłego. Na życzenie osób, które nie słyszały kazania, bo stały na zewnątrz świątyni, kilka dni po pogrzebie, opublikowałem je na Facebooku. I w tym miejscu, ku pamięci, również je przytoczę:

Wiadomość telefoniczna, którą otrzymałem w sobotę 6 października 2018 r. ok. godz. 7.00 rano od sołtysa Łęk Dukielskich Tomasza Węgrzyna, zszokowała mnie, odbierając na chwilę głos. W nocy zginął w tragicznym wypadku samochodowym Maciej Kurowski (lat 45), który razem z przyjaciółmi z Nowego Stylu wybierał się na wycieczkę w Bieszczady. Nasz Maciek…

Jego wycieczka nie doszła do skutku i zakończyła się śmiercią w samochodzie w Rogach. Pogrzeb w dniu 10 października przerodził się w wielką manifestację wiary w Boga, a zarazem hołdu dla zmarłego. W historii nie tylko naszej parafii, ale i podobno w historii Łęk Dukielskich nie zdarzyło się, aby takie tłumy uczestniczyły w jakimkolwiek pogrzebie. Przybyli na pogrzeb stali nawet 50 metrów od świątyni, niemogącej pomieścić wszystkich, którzy pragnęli pożegnać zmarłego. Przyniesiono przeszło 30 wieńców i zamówiono 50 mszy św. za zmarłego. Na życzenie osób, które nie słyszały kazania, bo stały na zewnątrz świątyni, kilka dni po pogrzebie, opublikowałem je na Facebooku. I w tym miejscu, ku pamięci, również je przytoczę: