Informacje

Msze św. sprawowane są:
niedziela - godz. 10.00
święta - godz. 11.00

W dni powszednie okazjonalnie:
w zimie - godz. 16.00
w lecie - godz. 18.00

Spowiedź dla dorosłych:
I niedziela każdego miesiąca

Nabożeństwa do NMP:
w maju i w październiku:
środy, piątki, niedziele

Uroczystość patronalna:
8 września
Narodzenie NMP

Liturgia

Nabożeństwo Słowa Bożego odprawione 23 stycznia 2016 r. w naszej parafii w czasie światowego „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan”

    Parafia nasza, choć niewielka liczebnie, no i wiejska, gdzie są tylko dwa wyznania chrześcijańskie, to jednak już od 13 lat włącza się bardzo aktywnie w ogólnoświatowy ruch ekumeniczny, organizując w czasie „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan” spotkania modlitewne. Początkowo uczestniczyli w nich tylko polskokatolicy i rzymskokatolicy z Łęk Dukielskich, ale z czasem grono modlących się objęło aż pięć wyznań chrześcijańskich. Nabożeństwa te miały co roku inną formę – przemawiali w czasie nich duchowni z poszczególnych Kościołów, albo czytali listy z pozdrowieniami od swoich biskupów, a po ich wystąpieniach śpiewały chóry z różnych Kościołów. W tym roku, krótkie kazania pięciu duchownych, nawiązywały do tegorocznego hasła: „Wezwani, by ogłaszać wielkie dzieła Pana” (por. 1 P 2,9).

       Nabożeństwo składało się z kilku części. Na początku – we wstępie celebrans prowadzący nabożeństwo - gospodarz Ks. Roman Jagiełło powitał wszystkich zgromadzonych słowami:

       Serdecznie witam uczestników dzisiejszego ekumenicznego nabożeństwa, sprawowanego już od 13-tu lat w naszej miejscowości z racji  Światowego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Przez 9 lat wspólnie modliliśmy się na przemian, w jednym roku w parafii rzymskokatolickiej pw. Serca PJ, a w kolejnym – w naszej, polskokatolickiej pw. Dobrego Pasterza. Od trzech lat tylko w naszej wspólnocie kontynuujemy tradycje  takich nabożeństw, a ich formuła została ubogacona również poprzez udział duchownych  i świeckich z Kościołów Tradycji Wschodniej: Cerkwi Prawosławnej i Kościoła Greckokatolickiego, a  w tym roku także przez udział Pastora – brata Mirosława Harasima z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.    

       Hasłem tegorocznego Tygodnia są słowa zaczerpnięte z I Listu św. Piotra 2,9-10: „Wezwani, by ogłaszać wielkie dzieła Pana”. Z tego względu, że nabożeństwo odbywa się w Kościele Polskokatolickim, który jest spadkobiercą PNKK w USA i Kanadzie i parafia nasza należała do niego od 1925 r. do 1951 r., przytoczę kilkanaście zdań na temat działalności ekumenicznej organizatora PNKK – Bpa Franciszka Hodura, który odwiedził naszą parafię w 1926 r. W 50-tą rocznicę jego śmierci w „Roli Bożej” – organie prasowym PNKK w USA pojawił się obszerny artykuł o Nim, ukazujący go jako pisarza, poetę, patriotę, kapłana, duszpasterza, reformatora chrześcijańskiego i ekumenistę. Przytoczę w tym miejscu fragment tego artykułu opisujący działalność ekumeniczną Bpa Franciszka Hodura:

„…podstawową linią całej jego działalności było poświęcenie sprawie jedności Kościoła. Zarówno w szerszym rozumieniu (częste odwoływanie się do czcigodnych Tradycji religijnych  i filozoficznych Azji, zajmowanie przykładowego stanowiska w sprawach relacji polsko-żydowskich), jak i w sensie pojednania między samymi chrześcijanami. Jak dowiadujemy się studiując historię wyodrębnienia się PNKK jako osobnego chrześcijańskiego Kościoła, dokonało się ono wbrew jego woli. Ks. Hodur do końca, na ile potrafił, robił wszystko, aby prowadzony przez niego ruch służył szerszej reformie w Kościele rzymskokatolickim. W tym celu m.in. w r. 1898 wraz z grupą swoich parafian dotarł do Rzymu, aby ówczesnemu papieżowi Leonowi XIII przedstawić postulaty. Przez następne dwa lata, pomimo lokalnej ekskomuniki, szkalowania i ataków przemocy, ks. Hodur podejmował kolejne próby pojednania z bp rzymskokatolickiej diecezji Scranton, Pa. Jego ekumeniczna świadomość oraz zaangażowanie wyraziły i potwierdziły się w krytycznej roli, jaką odegrał w połączeniu do roku 1914 czterech wcześniej osobno rozwijających się ośrodków w Cleveland, Chicago, Buffalo i w Scranton. W 1907 r. otrzymana przez ks. Hodura z rąk starokatolickich biskupów Europy sakra biskupia, wprowadziła PNKK w szerszy nurt międzynarodowego, starokatolickiego ekumenizmu. W 1913 r. to bp Franciszek Hodur reprezentował PNKK i pozostałe Kościoły Unii Utrechckiej na historycznym spotkaniu liderów chrześcijańskich w Nowym Jorku, które doprowadziło do powstania w 1948 r. Światowej Rady Kościołów. W 1946 r. z ogromnym entuzjazmem powiadomił bp Tucker – pasterza Kościoła Episkopalnego w USA oraz arcyb. Canterbury o decyzji VII Generalnego Synodu PNKK o przyjęciu pełnej komunii z Kościołami Wspólnoty Anglikańskiej”.

       Od siebie do tego artykułu dodam, że od 1968 r. PNKK prowadzi dialog ekumeniczny z Kościołem Rzymskokatolickim, który doprowadził do przyjęcia tego, co określa się „ograniczoną komunią” i „Wspólnej Deklaracji o Jedności”. Oznacza to, że wierni obu Kościołów, nie tylko zachęcani są do wzajemnego szacunku i poznania swoich Tradycji, zwyczajów, ale przy szczególnych okazjach, takich, jak np. chrzest, bierzmowanie, ślub, pogrzeb mogą w obu Kościołach przyjmować sakramenty. W USA miała też miejsce pewna liczba wysoce symbolicznych gestów pojednania, wśród których może najbardziej wymownym było Nabożeństwo Gojenia Ran, które odbyło się w Katedrze PNKK pw. Św. Stanisława w Scranton, w Pensylwanii 15 lutego 1992 r.  W Polsce natomiast dialog ekumeniczny rozpoczął się 31 stycznia 1997 r., gdy spotkali się oficjalnie Prymas Kościoła Rzymskokatolickiego – Kard. Józef Glemp i Zwierzchnik Kościoła Polskokatolickiego – Bp Wiktor Wysoczański.  Idei rozwoju  ekumenizmu w Polsce poświęciłem cały, ostatni rozdział w mojej książce, którą dzisiaj po nabożeństwie, osoby zainteresowane mogą otrzymać.

       To tyle, tytułem wstępu i jednocześnie mojego przemówienia jako duchownego, gdyż po Ewangelii będą przemawiać już inni duchowni i osoby świeckie.

       Witam teraz i dziękuję, że w naszej ekumenicznej modlitwie udział biorą: Ks. Józef Obłój z Desznicy z Kościoła Rzymskokatolickiego, Ks. Marek Gocko z Komańczy z Cerkwi Prawosławnej, Ks. Miron Michajłyszyn z Rzeszowa z Kościoła Greckokatolickiego, Pastor Mirosław Harasim z Warszawy z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Witam radnych Gminy Dukla – Andrzeja Kędrę i Tomasza Węgrzyna, piastującego też urząd sołtysa Łęk Dukielskich, Barbarę i Dariusza Mielczarków z Towarzystwa Miłośników Krempnej i Okolicy wraz z córkami Ania i Kasią, Macieja Zborowskiego ze Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej oddział Krosno, Marka Kołacza z tegoż Stowarzyszenia - oddział Kraków, Jacka Koszczana - prezesa Stowarzyszenia Sztetl w Dukli, dziennikarza z TVP – Marka Winiarskiego,  Mikołaja Gabło ze Zjednoczenia Łemków w Olchowcu. Witam, już nie imiennie, ale ogólnie, pozostałych uczestników dzisiejszego nabożeństwa: z Krosna, z Jasła, Jaszczwi, Dukli i Łęk Dukielskich – z parafii rzymskokatolickiej Serca PJ i naszej – Dobrego Pasterza, na czele z organistką Bogusławą Szydło i chórkiem.

Duchowni uczestniczący w nabożeństwie (od lewej - Ks. Roman Jagiełło, Pastor Mirosław Harasim,Ks. Miron Michajłyszyn, Ks. Marek Gocko, Ks. Józef Obłój)

       Po tym wstępie gospodarz zainicjował modlitwy do Ducha Świętego, który stanowi źródło jedności między  ludźmi. Na modlitwy wierni odpowiadali słowami: „Duchu Święty, zstąp na nas”. Ukoronowaniem tych modlitw był wspaniała, cudowna pieśń uwielbienia Ducha Św. w wykonaniu Ani i Kasi Mielczarek z Kotani.

       Część trzecia nabożeństwa to modlitwy pojednania, kończące się słowami skierowanymi do Chrystusa po grecku: Kyrie eleison, Chryste eleison i modlitwą: „Miłosierny Boże, napełnij nas swoją łaską i świętością. Uczyń nas apostołami miłości, tam gdzie pójdziemy. Prosimy o to przez Chrystusa, naszego Pana. Amen.

       Następna, czwarta część, najdłuższa, to czytania biblijne i głoszenie Słowa Bożego. Pierwsze czytanie z Księgi Izajasza (55, 1-3) było przeczytane przez Pastora Mirosława Harasima z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Psalm po nim następujący zaśpiewała absolwentka Szkoły Muzycznej w Krośnie – Anna Mielczarek.

Anna Mielczarek          

       Drugie zaś czytanie z 1 Listu św. Piotra (1 P 2, 9-10) – przeczytał Ks. Marek Gocko z Cerkwi Prawosławnej. Jak praktykuje się to w obrządku Kościołów Wschodnich, czytanie było śpiewane w języku starocerkiewno-słowiańskim. Aby uczynić je zrozumiałym, wszak z tego czytania wzięto hasło do tegorocznego tygodnia modlitw, po polsku przeczytał je następnie Ks. Miron Michajłyszyn z Kościoła Greckokatolickiego (Bizantyjskiego-Ukraińskiego). Ewangelię św. Mateusza o błogosławionych (5, 1-16), którą przeczytał Ks. Józef Obłój z Kościoła  Rzymskokatolickiego, poprzedził śpiew Alleluja w wykonaniu Anny Mielczarek.

       Następnie wystąpili duchowni, aby w krótkich kazaniach odnieść się do przeczytanego Słowa Bożego. W kolejności przemawiali: Ks. Józej Obłój, Ks. Marek Gocko, Ks. Miron Michajłyszyn, Pastor Mirosław Harasim. Po każdym wystąpieniu nasz chórek śpiewał kolędy. Po duchownych głos też zabrały osoby świeckie: radny i zarazem sołtys naszej miejscowości – Tomasz Węgrzyn oraz pułkownik Wojska Polskiego Marek Kołacz z Krakowa ze Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej.

 Tomasz Węgrzyn (pierwszy od lewej)

Marek Kołacz

       Pułkownik Marek Kołacz, którego dziadek Franciszek jest pochowany na naszym parafialnym cmentarzu, zaskoczył nas bardzo miło, przekazując do Izby Pamięci bardzo cenne jako pamiątki: niebieski beret żołnierza ONZ z misji pokojowej w Syrii i medal, który otrzymał za tę zaszczytną misję z rąk sekretarza ONZ. Wpisał się również do Księgi Pamiątkowej Izby Pamięci słowami: „Dziękuję za okazane serce, miłe przyjęcie i gorącą modlitwę”. Dłuższy wpis pozostawił natomiast w parafialnej Księdze Pamiątkowej: „Ja, wnuk Franciszka i syn Edmunda – synów tej Ziemi, Marek Kołacz, wychowany w duchu ekumenicznym, w dowód szacunku do Ziemi Tej – moich przodków, chciałbym przekazać skromną pamiątkę – medal w Służbie pokoju ONZ, który otrzymałem za moją służbę w Ziemi Świętej. Ma to dla mnie jeszcze większe znaczenie, że odbywa się to  w Tygodniu Modlitw za Jedność Chrześcijan”. W Księdze podpisała się również matka Pana Marka – Janina Kołacz. Do puszki w Izbie Pamięci wrzuciła też datek i pocztówkę ze słowami: „Szczęść Boże!!! Proszę Księdza, dziękuję bardzo za zaproszenie mnie i mojej najbliższej rodziny do wzięcia udziału w nabożeństwie ekumenicznym. - Ani złoto, …, nie przynosi tyle radości, co maleńka łaska zdrowia, szczęścia i ludzkiej życzliwości”.

       Do Księgi Pamiątkowej wpisali się też duchowni: Ks. Józef Obłój „Bogu niech będą dzięki! ... za modlitwę, spotkanie i wszelkie dobro” i Pastor Mirosław Harasim: „Z chrześcijańskim pozdrowieniem i życzeniem łask Bożych”.

       Kolejnym punktem nabożeństwa było podjęcie zobowiązania, abyśmy jako chrześcijanie  stanowili sól i światło dla świata, w następnym zaś przed Boży tron celebrans zanosił modlitwy nadziei, na które wierni odpowiadali: „Uczyń swój lud świętym i jednym w Chrystusie”. Modlitwy te zakończyliśmy Modlitwą Pańską (Ojcze Nasz) wznosząc ręce do góry, a następnie  przekazując sobie znak pokoju.

Ks. Józef Obłój przekazuje wiernym znak pokoju 

       Ostatnim punktem nabożeństwa było udzielenie przez wszystkich duchownych błogosławieństwa uczestnikom nabożeństwa. Po nim Ks. Roman Jagiełło podziękował za wspólną modlitwę i zaprosił wszystkich gości do Izby Pamięci, gdzie czekały na nich słodkie upominki  upieczone przez nasze parafianki. Na zakończenie nabożeństwa nasz chórek zaśpiewał pieśń ekumeniczną „Jezu połącz nas….”. W czasie tego śpiewu wierni podchodzili do ołtarza i całowali relikwie św. Faustyny, które specjalnie na nasze ekumeniczne nabożeństwo z Krakowa z sanktuarium w Łagiewnikach przywiózł Ks. Miron Michajłyszyn.

Ucałowanie relikwi

       Gdy wierni już wychodzili z kościoła Ks. Miron przy stajence zaśpiewał po ukraińsku pożegnalną kolędę.

Adoracja przy stajence

       Klimat nabożeństwa w kościele przeniósł się następnie na plebanię, gdzie duchowni po zjedzeniu smacznego obiadu przygotowanego w stylu kuchni ukraińskiej i pobłogosławionego przez Pastora  Mirosława przez kilka godzin w bardzo życzliwej, przyjaznej atmosferze prowadzili dyskusję. Dotyczyła ona zasadniczo problematyki ekumenizmu. Zastanawialiśmy się m.in., jak można niwelować  przeszkody mentalne, tkwiące w ludziach, szczególnie starszych, które  dość skutecznie uniemożliwiają rozwój idei ekumenicznych. Rozważali również kwestie duszpasterskie, np. w jaki sposób wspólnoty chrześcijańskie mają na co dzień dawać praktyczne świadectwo obrazujące  jedność Chrystusowego Kościoła, nie ograniczając się li tylko do „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan”. Nie powinniśmy zbytnio myśleć o tym co nas dzieli, choć na pewno musimy zachowywać własną tożsamość. Spaja nas Chrystus - założyciel Kościoła. Powinniśmy dążyć do tego, aby nasze Kościoły  stanowiły wzór autentycznych  wspólnot, gdzie poprzez dawanie świadectwa miłości bliźniego (w sensie bardzo szeroko rozumianym), będzie można w nich zobaczyć  Chrystusa.

       Z prawdziwą przyjemnością mogę napisać, że i nabożeństwo w kościele, jak i późniejsze rozmowy na plebanii,  przebiegające w duchu encykliki „Ut unum sint” stanowiły kolejny, mały krok zbliżający wszystkich jej uczestników do Boga, który jest źródłem jedności, a przez Niego - do siebie nawzajem. Niewątpliwie rzeczą niesłychanie ważną w osiąganiu tej jedności jest wzajemne poznawanie tradycji swych Kościołów. Aby to umożliwić Pastor Mirosław Harasim wszystkim chętnym, zarówno duchownym, jak i świeckim podarował swoją książkę pt. „Śladami Reformacji na Pogórzu Karpackim. Krosno, Łańcut, Rymanów, Strzyżów, Iwonicz, Dubiecko, Czudec, Kobylany”. Ja natomiast rozdawałem książkę o naszej parafii i naszym Kościele Polskokatolickim. Otrzymałem też książkę o historii parafii greckokatolickiej w Olchowcu od przewodniczącego Zjednoczenia Łemków – Mikołaja Gabło. Walorem  dodatkowym sobotniego spotkania, oprócz tego podstawowego, jakie stanowiła modlitwa w czasie nabożeństwa w świątyni, była możliwość zwiedzenia naszej parafialnej Izby Pamięci i otrzymania wraz z autografami książek. Nie do przecenienia okazało się również spotkanie na plebanii. Bogu i wszystkim uczestnikom niech za to będą wielkie dzięki!

                                                                                       Ks. Roman Jagiełło

Data i godzina

Niedziela, 5 December 2021
03:25:58

Ewangelia na dziś



2021-12-05, Druga Niedziela Adwentu

Łk 3,1-6

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i Trachonitydy, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego! Każda dolina zostanie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi! I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże».

Imieniny

Dzisiaj jest: 5 Grudzień 2021    |    Imieniny obchodzą: Krystyna, Sabina, Norbert